HOMENAXE A VALENTÍN PAZ-ANDRADE, MIGUEL

Agora eres canzón de alma pechada...

Agora eres unha alma libre.

Agora eres canzón que xa non cantan...

Na guitarra que non ten cordas.

Agora eres canzón de lonxe ouvida...

Agora eres a miña canzón querida.

Agora eres canzón de orballo e folla...

Agora eres canzón de folla e orbillo.

Agora eres canzón de ecos na teima,...

Agora eres canzón de ecos na terra.

Agora eres canzón que se esgazara...

Agora eres canzón de alma perdida.

Agora eres canzón, arrolo calmo,...

Onde as piraguas nadan con présa.

Agora eres canzón de ronda eterna...

Agora estás no inferno.

HOMENAXE A VALENTÍN PAZ-ANDRADE, MARÍA GÓMEZ

Agora eres canzón de alma pechada

Canzón melódica asolagada.

Agora eres canzón que xa non cantan

Canzón triste e sen palabras.

Agora eres canzón de lonxe ouvida

Canzón de silenciosa melodía.

Agora eres canzón de orballo e folla

Canzón que se a tocas, molla.

Agora eres canzón de ecos na teima,

Canzón delicada e augacenta.

Agora eres canzón que se esgazara

Canzón débil que se esconde nos brazos da túa fala.

Agora eres canzón, arrolo calmo,

Descoidada melodía do pasado.

Agora eres canzón de ronda eterna

Canzón alegre e duradeira.

HOMENAXE A VALENTÍN PAZ-ANDRADE, RODRIGO ERNESTO

Agora eres canzón de alma pechada

Que xa non di nin transmite nada.

Agora eres canzón que xa non cantan

Que toda a música e letra espanta.

Agora eres canzón de lonxe ouvida

Que pareces que sempre estás durmida.

Agora eres canzón de orballo e folla

Que na natureza se esconde e perde.

Agora eres canzón de ecos na teima,

Que todo o queima.

Agora eres canzón que se esgazara

E en mil pedazoa quedara.

Agora eres canzón, arrolo calmo,

Unha canzón pertencente ao pasado.

Agora eres canzón de ronda eterna

Que sexa nas festas, nos bares e nas tabernas.

HOMENAXE A VALENTÍN PAZ-ANDRADE, PABLO FERNÁNDEZ

Agora eres canzón de alma pechada

Que é escoitada pola nada.

Agora eres canzón que xa non cantan

O que lle ocorren ás persoas con esperanza.

 

Agora eres canzón de lonxe ouvida

Que xa non pode vivir a súa vida.

Agora eres canzón de orballo e folla

Que vive a súa vida de folla en folla.

Agora eres canzón de ecos na teima

Que mira a súa terra.

Agora eres canzón que se esgazara

Para que relaxe a alma.

Agora eres canzón de ronda eterna

Para pasar pola herba.

DÍA DAS LETRAS GALEGAS 

VALENTÍN PAZ-ANDRADE

23 DE ABRIL... FELIZ DÍA

Hoxe é o día internacional do libro! Un día... de libros! E a nós gústannos os libros, as lecturas, as aventuras, os soños, as emocións...

Feliz día da poesía e da árbore!

O día 21 de marzo é un día moi especial! Comeza a primavera, é o día da poesía e da árbore! Este ano na expociencia, dedicamos os traballos ao bosque e ás nosas árbores!

Feliz día!